الهه ناز

باز

ای الهه  ی ناز  با دل من بساز

کین غم جان گداز    برود ز برم

باز

می کنم دست یاری  به سویت دراز

بیا تا غم خود را  با راز و  نیاز

ز خاطر ببرم

گر نکند تیر خشمت  دلم را هدف

به خدا همچو مرغ  پر شور و شرر

به سویت بپرم

آنکه او به غمت دل بندد چون من کیست؟

ناز تو بیش از این بهر کیست؟

تو الهه ی نازی   در بزمم بنشین

من تو را وفادارم  بیا که جز این نباشد  هنرم

این همه بی وفایی ندارد ثمر

به خدا اگر از من نگیری خبر

نیابی اثرم

ابیانه

دامن چین دار دخترک

  

 در شیب کوچه کوتاه شد

    

 کوتاه تر

       

 کوتاه تر

 

و چارقد گل گلی اش را

  

   باد هرزه ربود

 

   کوچه ایستاده بود

    

  و اصالت می رفت .